zobacz szczegółową mapę

MIDI - FRANCJA

CANAL DU MIDI (Kanał du Midi) - zobacz mapę

Startujemy z bazy w Argens. Canal du Midi wije się z gracją wśród typowo śródziemnomorskiego krajobrazu, którego charakterystyczną roślinność stanowią winorośl, cyprysy, pinie i całe mnóstwo wspaniale pachnących kwiatów. Okolicę wypełniają dźwiękiem cykady i świerszcze. Rozłożyste platany towarzyszą w żegludze od miasta do miasta. Każde z nich ma do opowiedzenia wspaniałą historię - Carcassonne, Béziers, Narbonne… Region kusi smakowitymi specjałami i niezwykłymi gatunkami win jak mające wielowiekową tradycję słynne Pacherenc Vic-Bilch (vic bilh znaczy po gaskońsku stary kraj) - białe, słodkie wino wyrabiane z bardzo późno zrywanych winogron (listopad, grudzień !); na długo zapomniane, ale od dwudziestu lat przeżywające błyskotliwy renesans. Perłą na szlaku jest znajdujące się na liście światowego dziedzictwa UNESCO obwarowane średniowieczne miasto górujące nad współczesnym Carcassonne. Z barki można podziwiać jego 52 wieże i dwa pierścienie murów zrekonstruowane przez Viollet le Duc. Największym rzymskim miastem w Galii było niegdyś Narbonne, dzisiaj zadziwiające wspaniałym pałacem arcybiskupim i katedrą. Kolejne wspaniałe miejsce to Beziers z katedrą St. Nazaire wznoszącą się nad rodzinnym domem Pierre’a-Paula Riqueta, budowniczego Canal du Midi.

 
CAMARGUE (KANAŁ RODAN-SETE, BASSIN DE THAU, PETIT RHÔNE)

Z leżącego na peryferiach Montpellier Lattes kierujemy się rzeką Lez - szlakiem handlowym używanym już w IX - VIII wieku p.n.e. Na terenie licznych rezerwatów w Camargue żyje około 400 gatunków rzadkich w Europie ptaków (m.in. największa na kontynencie kolonia lęgowa flamingów) oraz innych zwierząt (słynne dzikie białe "konie z Camargue"). Chociaż krajobraz regionu został w dużym stopniu przekształcony przez człowieka budową grobli i kanałów odwadniających, jest on słabo zaludniony. Nieliczni mieszkańcy utrzymują się z turystyki, pozyskiwania soli morskiej i hodowli byków używanych do walk na arenach. Trasa wiodąca wzdłuż plaż Morza Śródziemnego jest praktycznie wolna od śluz. Płynąc na zachód przez Bassin de Thau, z jego licznymi maleńkimi portami i hodowlami ostryg, dopłyniemy do miasteczka Agde pamiętającego czasy starożytnych Fenicjan i Greków, które Marco Polo, ze względu na ciemną zabudowę, nazwał „czarną perłą regionu Morza Śródziemnego”. Na wschód od Lattes leży założony w 1240 roku przez króla francuskiego Ludwika Świętego ufortyfikowany port Aigues Mortes – miejsce, z którego krzyżowcy wypływali do Ziemi Świętej.

LAURAGAIS (CANAL DU MIDI, CANAL LATÉRAL À LA GARONNE)

W Négra - porcie będącym niegdyś pierwszą stacją „poczty rzecznej”, funkcjonującej w XIX wieku pomiędzy Tuluzą a Agde - rozpoczynamy rejs po krainie katarów, przedstawicieli ruchu religijnego, który rozprzestrzenił się w XII i XIII wieku we Francji i północnych Włoszech. Jako przeciwnicy porządku feudalnego i kościoła narazili się na gniew papieża Innocentego III. Zwołana przez niego w 1209 roku krucjata przeciw katarom zakończyła się ich okrutną rzezią (słynne, wypowiedziane przez papieskiego przedstawiciela podczas szturmu Béziers, słowa: „Zabijcie wszystkich! Bóg rozpozna swoich"). Tutaj św. Dominik założył zakon Dominikanów (Braci Kaznodziejów), którzy zasłynęli w późniejszych czasach jako bezwzględni inkwizytorzy. Prawie na całej, ocienionej przez wiekowe drzewa, trasie kanał biegnie wśród pokrytych mozaiką poletek wzgórz. Co pewien czas krajobraz urozmaica zabytkowe miasto (Castelnaudary), wioski z dumnie stojącymi wieżami romańskich kościołów (Baraigne i Cazalrenoux) lub średniowieczny klasztor (St. Papoul). Najbardziej znaną regionalną potrawą jest cassoulet. Trzy miasta: Castelnaudary, Tuluza i Carcassonne, spierają się, które jest ojczyzną tego smakołyku. Podawaną w ogniotrwałym naczyniu ceramicznym zapiekankę przygotowuje się z białej fasoli, wieprzowiny, baraniny, boczku wędzonego, cebuli, marchwi, pietruszki, porów, selerów z dodatkiem czosnku, liści bobkowych, masła, okruchów chleba, tymianku i pieprzu.