STRONA GŁÓWNA   |   DODAJ DO ULUBIONYCH   |   MAPA STRONY   |   RSS
 
Opis barek
 
Oferta specjalna
 
2018-12-21
W ten świąteczny czas życzymy Wam......
2018-10-01
Pobierz nasz folder wakacje na barce ...
2016-08-23
Pętla Żuławska z drona...
 
 
Kurs   sprzedaży   NBP
EUR
4,2998
 
barki.pl
Kanał Augustowski

Zapraszamy  do  samodzielnego  wyczarterowania  barek  turystycznych Haber 20 Mini Reporter oraz Weekend 820 na Kanale Augustowskim.

Zmiana przepisów  dotyczących  wymaganych uprawnień  do  prowadzenia  łodzi  motorowych umożliwia  obecnie wypożyczanie  barek wyżej wymienionych
Kanał Augustowski czarter barektypów także osobom nie posiadającym uprawnień motorowodnych. Przed rozpoczęciem rejsu organizowane  jest  kompleksowe  szkolenie,  po  którym  swobodnie można  manewrować  wynajętą  jednostką. PROWADZENIE OFEROWANYCH  JACHTÓW  JEST  NAPRAWDĘ  PROSTE!!!
Jeśli  jednak  ktoś  nie  czuje  się  na  siłach,  może  wynająć  za dodatkową opłatą skippera.  Na  trasie  zapewniony  jest  pełen  zakres  pomocy  technicznej  i wsparcie logistyczne. Czarterujący otrzymuje dokładne mapy i locje szlaku z cennymi wskazówkami organizacyjnymi i turystycznymi.

Kanał Augustowski stanowi perłę wśród szlaków wodnych Europy.

Szlak o długości 101,2 km należy do najdłuższych sztucznych dróg wodnych w Polsce. Na Kanał Augustowski czarter barekten najdłuższy zabytek budownictwa hydrologicznego składa się: 35,05 km skanalizowanych rzek, 44,85 km sztucznych przekopów, 21,30 km jezior. Na ponad Kanał Augustowski czarter barekstukilometrowym odcinku wybudowano 18 śluz (21 komór), 29 jazów, inaczej zwanych upustami, 14 zwodzonych mostów oraz 24 drewniane i murowane budynki, w których mieszkała obsługa śluz, upustów i mostów. Różnice poziomów wód pomiędzy poszczególnymi zbiornikami wynoszą od 0,8 do 7,46 m. Im większa różnica poziomów, tym bardziej "skomplikowaną" śluzę trzeba Czaplabyło wybudować. W ten sposób powstała dwukomorowa śluza Paniewo i trzykomorowa - Niemnowo. Pozostałe to śluzy jednokomorowe.
Szlak Kanału Augustowskiego to nie tylko doskonałe miejsce do prawiania turystyki motorowodnej, ale także raj dla wędkarzy i miłośników przyrody.

Na skutek podziału Europy po drugiej wojnie światowej w granicach Polski znalazło się 80 km Kanału. Na tym odcinku znajduje się 14 śluz. Na terytorium Białorusi natomiast pozostały 3 śluzy, plus jedna w pasie granicznym. Do dzisiaj konstrukcję zbliżoną do pierwotnejJezioro Rospuda zachowało 9 znajdujących się po polskiej stronie śluz. Tak jak przed 166 laty, aby komora napełniła się wodą, śluzowi otwierają luki wrót, podnosząc motylkowe zastawki ręcznymi urządzeniami śrubowymi. Następnie otwierają masywne wrota, pchając długie dyszle o długości 9 m, stanowiące przeciwwagę dla skrzydła wrót.
Kanał jest zabytkiem budownictwa hydrologicznego i kandyduje do wpisania na listę światowego dziedzictwa kultury i przyrody UNESCO, ocalał w swym zabytkowym kształcie jedynie dlatego, że nie został włączony do systemu handlowych szlaków wodnych na taką skalę na jaką
Kanał Augustowski czarter barek przewidywali to jego projektanci i przez wiele lat pełnił jedynie funkcję wodnego szlaku turystycznego. Połączenie Kanału Augustowskiego z Niemnem pozwala nie tylko podróżować drogą wodną na Białoruś ale również otworzy wodniakom szlak na rzeki i jeziora Litwy i Łotwy. W najbliższym sąsiedztwie szlaku znajdują się pozostałości słynnej Linii Mołotowa - pasa umocnień radzieckich ciągnących się wzdłuż granicy z Niemcami wytyczonej po podziale Polski dokonanym przez okupantów w 1939 roku. Umocnienia budowane były w wielkim pośpiechu od jesieni 1939 r. aż do wybuchu wojny sowiecko niemieckiej. Linia schronów bojowych i innych umocnień ciągnęła się od Bałtyku poprzez okolice Połągi na Litwie aż za Przemyśl na południu Polski.
Nad BiebrząSpływy wzdłuż Kanału były jedną z ulubionych rozrywek Ojca Świętego Jana Pawła II.
Pływając barką po Kanale można też popłynąć
kilka kilometrów w górę rzeki Rospuda, o której zrobiło sie bardzo głośno ze względu na spór wokół obwodnicyW Dolinie Rospudy Augustowa, która miała przecinać dolinę rzeki.
Z kolei ze Śluzy Dębowo - najbardziej na południe wysunietego punktu na szlaku - można wyruszyć na pieszą wędrówkę do rezerwatu Czerwone Bagno znajdujace się na terenie Biebrzańskiego Parku Narodowego. Z Jeziora Necko na Jezioro Białe przepływa się rzeką Klonownicą, czyli najkrótszą rzeką w Polsce.

DZIEJE KANAŁU
Pierwsze zamiary połączenia wodnego Wisły z Niemnem pojawiły się już prawdopodobnie u schyłku XVI w. Do planów powrócono w latach 1822 - 1823, kiedy to na skutek wojny celnej Kanał Augustowski czarter barekpomiędzy Królestwem Polskim i Rosją a Prusami, Królestwo miało utrudniony dostęp do Bałtyku i tym samym został ograniczony import i eksport towarów. W 1822 roku Książę Franciszek Ksawery Drucki-Lubecki, ówczesny minister skarbu przekonał cara do budowy szlaku wodnego łączącego Wisłę z istniejącym już portem w Windawie (obecnie Vendspils na Łotwie). Powstała w ten sposób droga wodna umożliwiałaby połączenie z Bałtykiem, omijając
terytorium Prus. Całe przedsięwzięcie wymagało budowy dwóch sztucznych systemów wodnych Kanału Augustowskiego - od Biebrzy do Niemna i Windawskiego - łączącego Dubissę z Wentą. Wiosną 1823 roku brat cara Wielki Książę Konstanty zarządził opracowanie projektu technicznego oraz przygotowanie prac w terenie. W następstwie tej decyzji na wododział Wisły i Niemna skierowane zostały dwie ekipy badawcze, których zadaniem było dokonanie pomiarów i ewentualne przygotowanie projektów. Polską grupą kierował Podpułkownik Kwatermistrzostwa
Generalnego Ignacy Prądzyński. Mając mgliste pojęcie o hydrotechnice Prądzyński, jak sam przyznaje w swoich pamiętnikach, zabrał ze sobą podręczniki niemieckie i francuskie, z których dopiero po drodze uczył się sztuki zakładania kanałów. Obydwie ekipy brały pod uwagę trzy możliwości połączeń: Narwi poprzez rzekę Świsłocz do Niemna, górnej Biebrzy poprzez rzeki Tatarkę i Łosośną wpadającą do Niemna, oraz trzeci wariant, który zakładał połączenie Kanał Augustowski czarter barekBiebrzy przez rzekę Nettę, jeziora augustowskie do Czarnej Hańczy. W maju 1824 roku car Aleksander I podjął decyzję o budowie kanału według trzeciego wariantu. Dyrekcję i ogólny nadzór nad budową Kanału Augustowskiego powierzono Francuzowi gen. Malletskiemu, a kierownictwo budowy Prądzyńskiemu.
Prace rozpoczęto w lipcu 1824 roku od regulacji koryt Biebrzy i Netty, usypania wałów i utworzenia dróg holowniczych. Aby nie tracić czasu i równocześnie pieniędzy na transport, wzdłuż trasy kanału przygotowano dwie cegielnie (jedną w Augustowie, drugą - na Hańczy). Żelaza kutego i lanego dostarczały huta i odlewnia żeliwa w dobrach hrabiego Karola Brzostowskiego (najpierw Janówek potem Huta Sztabin). W miejscu poszczególnych
Śluza Kurzyniecbudów powstały warsztaty kowalskie, ślusarskie, stolarskie, co przyczyniło się do znacznego ożywienia gospodarczego regionu. Opracowano technologię i rozpoczęto produkcję sztucznego wapna wodoodpornego (tzw. hydraulicznego), które zapewniło niezwykłą twardość i wytrzymałość elementów murowanych.
Wznoszenie kamienno - ceglanych śluz rozpoczęto w połowie 1825 roku. Zadbano o to, by były one jednocześnie użyteczne i estetyczne. Na zewnątrz wykładano je czerwoną, wzmocnioną cegłą, łącząc z białym piaskowcem, co nawiązywało symbolicznie do barw narodowych. Najlepsi ówcześni polscy inżynierowie kierowali budową poszczególnych odcinków. Przedsiębiorcy do robót wyłaniani byli w drodze przetargów. Jednocześnie w pracach uczestniczyło od 4 do 7 tysięcy ludzi różnych narodowości. Poza Polakami pracowali tu również Litwini, Białorusini i Niemcy zatrudniani z wolnego najmu. Większość prac wykonywano ręcznie, wykorzystywano m.in. kafary do wbijania drewnianych pali, prymitywne pompy do wylewania wody. Do wiosny 1830 roku większość zakładanych prac została wykonana.
W trakcie budowy wprowadzono do pierwotnego projektu kilka korekt. Plany wzbogacano o dodatkowe
Kanał Augustowski czarter barekśluzy- do zaprojektowanych jedenastu, dodano jeszcze sześć. Cykl budowy takiej śluzy nie przekraczał dwóch lat. Do dziś zachowały się na nich tabliczki ze stopniem i nazwiskiem kierownika budowy oraz datą jej powstania. Wyjątek stanowi Niemnowo, gdzie tablica zaginęła prawdopodobnie podczas renowacji. W styczniu 1831 roku, gdy inwestycja była prawie ukończona działania powstańcze spowodowały przerwę w budowie. W rezultacie walk i braku dozoru nad budowlami zniszczeniu uległo szereg mostów nad śluzami, oraz budynków dla obsługi i pracowników. Po upadku powstania i likwidacji wojska polskiego dokończenie budowy powierzono instytucji cywilnej - Zarządowi Komunikacji Lądowej i Wodnej. Prace budowlane wznowiono w 1833 roku, rozpoczynając od usunięcia zniszczeń. Wykonano kanał derywacyjny od miejscowości Rygol do rzeki Marycha, dodano osiemnastą śluzę Tartak i dokończono budowę trzykomorowej - Niemnowo. Prace ostatecznie ukończono w 1838 roku, a od 1839 rozpoczęto eksploatację Kanału Augustowskiego. Realizację odcinka rosyjskiego od rzeki Niemen do portu w Widawie, w roku 1825, po pięciu latach przerwano, ze względu na wybuch powstania listopadowego, zwiększenie kosztów budowy oraz wątpliwe korzyści gospodarcze i polityczne.
Śluza GorczycaOstatecznie Kanału Augustowskiego nie wykorzystywano zgodnie z pierwotnymi założeniami. Już samo rozpoczęcie budowy spowodowało, że Prusy w 1825 roku zawarły z Królestwem i Rosją kompromis, w wyniku którego pruskie cła tranzytowe zostały zachowane na poziomie symbolicznym, natomiast zaporowe cła polskie nadal chroniły rodzimą produkcję włókienniczą. Nowoczesny na owe czasy kanał zmienił swoje przeznaczenie. Budując go zakładano, że będzie służył do przewozu towarów masowych na olbrzymią skalę. Sytuacja polityczna sprawiła jednak, że został zdegradowany do poziomu trasy lokalnej wykorzystywanej głównie do spławu drewna i płodów leśnych. Lokalnej drogi wodnej nie opłacało się modernizować, dzięki czemu, do dzisiaj możemy podziwiać tę wspaniałą inwestycję Królestwa Polskiego w formie zbliżonej do pierwotnej. Prace konserwatorskie obejmowały jedynie naprawy drogi holowniczej, odnowy darni na brzegach, wymiany pali odbojowych, zabezpieczających statki przed wpadnięciem na brzeg. Remonty śluz również nie ingerowały zasadniczo w ich kształt.
W kolejnych latach Kanał Augustowski dzielił losy Polski.
W czasie pierwszej wojny światowej wysadzono mosty na kanale. Walki oraz celowe działania Niemców przyczyniły się do zniszczenia ścian i wrót niektórych śluz, zdjęto oryginalne mechanizmy i spalono upusty oraz zabudowania.
Śluza PaniewoZniszczenia dopełniły walki z 1920. Rok później podjęto decyzję o odbudowie szlaku oraz przyjęto plan jego modernizacji. W okresie międzywojennym, zarówno Kanał, jak i Augustów stały się dużą atrakcją turystyczną. Przyczyniła się do tego polityka władz miasta i powiatu, a także działalność Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego i Związku Nauczycielstwa Polskiego. W połowie lat dwudziestych wielką modę na kajaki zapoczątkowali harcerze warszawscy.
Decyzją Ministra Kultury i Sztuki dnia 21.12.1968 r. został wpisany do rejestru zabytków najlepiej zachowany odcinek Kanału - od Augustowa do granicy państwa. Ochroną objęto nie tylko same budowle piętrzące i śluzy wraz z budynkami obsługi, ale również całą strefę krajobrazu wzdłuż kanału, ustaloną na 300 metrów od jego brzegów. W latach siedemdziesiątych rozebrano i zbudowano od nowa śluzę Paniewo, zachowując przy tym jej zabytkowy charakter. W roku 1979 wojewódzki konserwator zabytków w Suwałkach wpisał do rejestru zabytków Kanał Augustowski od śluzy Dębowo do granicy państwa. Obecnie dzieje Kanału Augustowskiego można poznać w Dziale Historii Kanału Augustowskiego Muzeum Ziemi Augustowskiej. Mieści się ono w zabytkowym domku z XIX w. w zwanym Dworkiem Prądzyńskiego (ul. 29 go Listopada 5a w Augustowie).


AUGUSTÓW
Historia
Augustów bazylikaDo końca XIII wieku tereny dzisiejszego Augustowa należały do ziem zamieszkiwanych przez plemię Jaćwignów, pokonanych ostatecznie w 1283 roku przez Zakon Krzyżacki. Po upadku Jaćwieży ziemie te wyludniły się i nie były zasiedlane do roku 1422, kiedy to pokój melneński ustalił przebieg granic na tym terenie i zaczęła się ponowna kolonizacja. Pod koniec XIV wieku nad rzeką Nettą istniał niewielki zamek krzyżacki Metenburg, doszczętnie zniszczony przez Wielkiego Księcia Witolda w 1392 roku, jednak nie jest pewne, czy był zlokalizowany w obrębie współczesnego miasta.
Według legendy Augustów zawdzięcza swoje powstanie pierwszej "randce" Zygmunta Augusta i Barbary Radziwiłłówny, dla upamiętnienia której król założył w jej miejscu miasto. W istocie pierwsza pisana wzmianka o osadzie nad Nettą jest duzo starsza i pochodzi już z 1496 roku i dotyczy komory pobierającej cło u przeprawy rzecznej. W 1526 roku powstała tu karczma wystawiona przez Jana Radziwiłła na skrzyżowaniu szlaków handlowych z Litwy i Białorusi do Prus, Warszawy i Krakowa. Do wytyczania osady na północnym brzegu Netty skierowano w 1550 roku starostę knyszyńskiego Piotra Chwalczewskiego oraz architekta i inżyniera Joba Preytfusa. Augustów prawa miejskie (magdeburskie) otrzymał dopiero 17 maja 1557 roku od króla Zygmunta Augusta.
Augustów Zarząd WodnyDo roku 1569 Augustów należał terytorialne do Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1570 roku powstało starostwo augustowskie jako „separatum” ze starostwa knyszyńskiego. Po kilku latach prężnego rozwoju nastąpiła seria działań wojennych, doprowadzająca miasto do ruiny. Podczas potopu szwedzkiego miasto spalili zbuntowani Tatarzy z wojsk Jana Kazimierza, którzy byli niezadowoleni z podziału łupów z bitwy pod Prostkami (1656). W czasie trzeciej wojny północnej (1700-1721) w Augustowie stacjonowały w różnym czasie wojska polskie, szwedzkie, rosyjskie, saskie i brandenburskie. Wojska, oprócz zniszczeń, przyniosły zarazę (1710), która zdziesiątkowała miejscową ludność.
Po ostatnim rozbiorze Polski w roku 1795 miasto zajęli Prusacy, a w latach 1807 i 1812 wojska napoleońskie. Lekką poprawę rozwoju przyniósł XIX wiek. Po Kongresie wiedeńskim w roku 1815 Augustów znalazł się w granicach Królestwa Polskiego. Został stolicą nowo utworzonego województwa augustowskiego, a od 1837 roku guberni augustowskiej. Urzędy tymczasowo Kaplica Studzienicznaumieszczono w Suwałkach z braku odpowiednich budynków.
Projekty rozbudowy Augustowa w stylu klasycystycznym opracował Henryk Marconi. Rozwój Augustowa został przerwany przez wybuch Powstania Listopadowego. W okolicach Augustowa toczyły się walki, zaś miasto przechodziło z rąk do rąk. Po powstaniu nie zrealizowano planów rozbudowy miasta. Również w czasie Powstania Styczniowego w okolicach Augustowa toczyły się walki, podczas których szczególnie zasłynął oddział pod dowództwem Józefa „Wawra” Ramotowskiego.
W roku 1899, w związku z budową koszar carskich, Augustów uzyskał połączenia kolejowe. W XIX wieku w regionie kwitł przemyt, spowodowany bliskim położeniem miasta z granicą Prus i
Kościół StudzienicznaRosji.
Zniszczenia przyniosły miastu I i II wojna światowa. W lipcu 1945 roku komuniści przeprowadzili tzw. obławę augustowską w celu wyłapania żołnierzy podziemia niepodległościowego. Sowieci utworzyli w okolicy sieć obozów filtracyjnych, gdzie przetrzymywali Polaków pod gołym niebem, skrępowanych drutem kolczastym w dołach zalanych wodą. Od połowy lat dwudziestych XX wieku Augustów stał się popularnym letniskiem.
Od 1993 roku miasto posiada status uzdrowiska (bogate złoża borowiny, w okolicy źródła wody mineralne).

SPACER PO AUGUSTOWIE
Warto zwrócić uwagę na obiekty zabytkowe:
 - układ urbanistyczny centrum miasta z XVI-XIX w.,
 - Stara Poczta (1829) – ul. Wybickiego 1, klasycystyczny kompleks dawnej poczty projektu Henryka Marconiego, obecnie szkoła muzyczna,
 - budynek Zarządu Portu (1829) – ul. 29 Listopada 5a (nazywanym błędnie dworkiem Prądzyńskiego), mieści się w nim Dział Historii Kanału Augustowskiego, wchodzący w skład Muzeum Ziemi Augustowskiej,
 - budynek Zarządu Wodnego (1903) – ul. 29 Listopada 5,
 - Oficerski Yacht Club (1935) – al. Kardynała Wyszyńskiego 1, modernistyczny obiekt hotelowy nad Jeziorem Białym Augustowskim,
 - kamienica przy Rynku Zygmunta Augusta 28 (1800-1801) – jeden z najstarszych w pełni zachowanych budynków w Augustowie (w grudniu 1812 roku nocował w niej Napoleon Bonaparte),
 - kamienice z przełomu XIX i XX w. przy Rynku Zygmunta Augusta, ul. 3 maja i ul. Wojska Polskiego,
 - Bazylika Najświętszego Serca Pana Jezusa (1906-1911) – ul. 3 Maja, kościół w stylu eklektycznym.
Kościół MB Częstochowskiej (koniec XIX w.) – ul. Kardynała Wyszyńskiego 2A, zbudowany jako cerkiew garnizonowa.
 - zespół sakralny w Studzienicznej w sanktuarium Matki Bożej Studzieniczańskiej – w skład zespołu wchodzi m.in.: drewniany kościół MB Szkaplerznej (1847), murowana neorenesansowa kaplica Najświętszej Marii Panny (1872),
oraz na obiekty o wartości historycznej, które nie znajdują się w rejestrze zabytków:
 - koszary (lata 90. XIX w.) – dawne obiekty wojskowe na os. Bema, w dwudziestoleciu międzywojennym zajmowane przez 1 Pułk Ułanów Krechowieckich, po II wojnie światowej przeznaczone na cele mieszkaniowe, edukacyjne i przemysłowe. Zachowały się oryginalne drewniane i murowane
Mistrzostwa w Pływaniu na byle czymbudynki,
 - budynek II Liceum Ogólnokształcącego (1927) – al. Kardynała Wyszyńskiego, wybudowany na potrzeby seminarium nauczycielskiego, pierwszej szkoły średniej w
Augustowie,
 - willa Jana Zasztowta (lata 20. XX w.) – nad jeziorem Necko, styl modernistyczny.
 - Budynek Gimnazjum nr 1 (1931) – ul. Młyńska,
 - Yacht Club Polski (1934) – półwysep Dąbek nad Jeziorem Białym, drewniany pensjonat, nazywany też Willą Prezydenta (wypoczywał w nim prezydent Ignacy Mościcki),
 - zabudowania tartaku i domy pracowników – położone w dzielnicy Lipowiec, w tym drewniany budynek w stylu zakopiańskim przy ul. Tartacznej (1937), mieszczący dawniej klub,
 - budynek Szkoły Podstawowej nr 4 (1938) – ul. Marii Konopnickiej, pierwotnie modernistyczny,
 - młyn na ul 29 listopada – obecnie częściowo spalony- najstarszy budynek w mieście (pierwotnie folusz, skład celny obok pierwotnej grobli na rzece Netcie), wstępnie datowany na XVI w.

ŻYCIE (NIE TYLKO) KULTURALNE:

Augustowskie Motonoce - Mistrzostwa Augustowa w "Pływaniu na byle czym" dostarczaj emocji zawodnikom i dużą dawkę humoru widzom. Od kilkunastu lat konstruktorzy prześcigają się w pomysłach, jakim pojazdem zaskoczyć widzów i jury wypływając na Nettę. Pomysłowość nie zna granic. Do tej pory po Netcie pływały już m.in. wóz drabiniasty, bezludna wyspa, trabant Dalmatyńczyk, statek kosmiczny z Teletubisiami na pokładzie, pociąg, czołg i wiele innych. Prócz zmagań konstruktorów podczas imprezy na scenie muzycznej występują popularni wykonawcy,
 - Augstowskie Motonoce - cykliczna impreza, podczas której
mozna posłuchac doskonałej gitarowej muzyki i pooglądać wspaniałe motocykle. Nazwa imprezy nawiązuje do przeboju Marii Koterbskiej "Augustowskie Noce",
 - Międzynarodowy Festiwal Jazzu Tradycyjnego „Augustowskie Spotkania z Louisem Armstrongiem”,
- Augustowski Blues Maraton,
 - Balladowe Nocki nad Neckiem – koncerty poezji śpiewanej i piosenki aktorskiej,
 - Augustowskie Lato Teatralne.


ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA